Bol u ledjima posle treninga

Bol u ledjima posle treninga

Međutim promena koja se desila u glavi bila je presudna. Analizirao sam svoje postupke, greške sa ciljem da ih više nikad ne ponovim. I doduše do današnjeg dana na sreću, nisam. Osnovni uzrok su bila dva osnovna sindroma koja ako se ne primete na vreme, mogu uzrokovati povrede donjeg dela kičme i hroničan bol. Svako ko je bar ikad patio od bola u leđima, velika verovatnoća je da su baš ove dve stvari bile uzročnici. Kratka zadnja loža ne znači samo da je neko ne razgiban, već i da je kandidat za povredu.

Skraćenost zadnje lože, automatski povlači skraćenost, gluteusne regije, i nakon nje proširuje se na ostatak leđa posebno donjih. Puno trčanja, hodanja, nošenja štikli kod žena, sedenja i odsustvo aktivnosti stvara ovaj problem. Kratka zadnja loža i lumbalni deo stvaraju hipertenziju u kičmi. Taj ogromni pritisak može rezultovati kod naglih pokreta ili dizanja tereta, nastanak povrede u leđima!

Bol u ledjima posle treninga

Recimo mali test koji možete napraviti- lezite na leđa i pokušajte podići nogu što više u pravu grudi, bez savijanja kolena. Ako je taj ugao manji od 45 stepeni, onda je vreme za alarm, i preduzimanje koraka. Kao i u mnogim stvarima trening je najbolji lek. Vežbe pretklona i opružanja daju najbolje rezultate. Mrtvo dizanje sa opruženim nogama, duboki iskoraci, čučnjevi su osnova da noge ostanu jake i fleksibilne. Snaga i fleksibilnost moraju iću u paketu ako je cilj ostati zdrav. Redovno istezanje loža bar 3x nedeljno mora biti obavezno.

Nema izgovora-kad je zdravlje samog stuba,kičme u pitanju. Ako povredite koleno, nema veze, tu je druga noga. Ako povredite rame, nema veze tu je druga ruka-ali ako povredite leđa, onda je celo telo u problemu i svi to znamo.

Drugi faktor je niska pH vrednost zakiseljenost mišića, posebno leđnih. Zakiseljenost u mišićima najčešće se javlja usled intenzivnih, uzastopnih treninga gde pH krvi u mišićima znatno pada. Akumulacija laktata i drugih metabolita, čini tkivo krućim, stegnutiji i u tom slučaju sklonijim oštećenjima.

Konstantno premaranje tela a posebno leđa, jer su ona u ogromnom broju vežbi delimično i li potpuno aktivna, dovešće do jednog spazma, ukočenosti samih leđnih mišića. Kao i u prethodnom slučaju, izvođenje naglih, eksplozivnih pokreta dovešće do povrede u leđima. Ukočenost, bol, i drastično smanjenja razgibanost u leđima ujutru kada ustanete nakon serije jakih treninga, su signal za oporavak.

Osnovni korak za rešenje ovog problema je regulisanje trening intenziteta. Kada se počne osećati zamor, da ti telu sata oporavka kroz lakši intenzitet rada. U lumbalnom delu nalaze se pripoji mišića koji pripadaju glutealnoj regiji, mišići zadnje lože natkolenice, aduktori natkolenica, adbominalni mišići kao i mišići kičmenog stuba i svi oni imaju glavnu ulogu u njegovom pokretanju. Balans između svih tih mišića je osnov za pokret bez bola.

Bol u ledjima posle treninga

I svi oni aktivno učestvuju u procesu trčanja. Bol u lumbalnoj regiji se može javiti nakon brzog i naglog savijanja, dizanja tereta na pogrešan način, višesatnog sedenja i stajanja.

Najbitnije za trkače jeste bol koji se širi prema glutealnoj regiji i kukovima a javlja se nakon desetak minuta trčanja, bol koji se pojačava prilikom pokreta ekstenzije i bočnih otklona, kao i nakon duzeg trčanja bez prethodnog zagrevanja. Takodje treba obratiti pažnju kada  bol i osećaj zategnutosti u ledjima opstaju i drugi dan nakon trčanja. Bol u krstima može imati različite uzročnike. Najblaži i srećom najčešći uzrok je mišićnog porekla.

Nastaje zbog pojave spazma u donjem delu ledja. Ovaj bol se ne širi duž noge, ne prelazi na glutealnu regiju, kukove i na butinu. Za ovakve tegobe nema potrebe odmah se javljati lekaru već pokušati sa samo-pomoći koja podrazumeva. Veći problem u krstima predstavlja bol u donjem delu ledja prouzokovan degenerativnim oboljenjima diska.

Bol u donjem delu leđa – kako treningom to prevazići | smanjujukg.world |

Disk je amortizer na donjem delu ledja. Kada smo u pokretu ponavljani pokret koji mobiliše kičmu stavlja akcenat na disk. Ukoliko neko već ima oboljenje diska učestali stres i napor tokom trčanja može dovesti do povećanja simptoma.

Ukoliko je bol uporan i stalno prisutan, širi se niz spoljašnju stranu noge moguće je i sve do stopala, ako se javlja trnjenje duž noge ili gubljenje osećaja na odredjenim delovima, ako osećate da su pojedine grupe mišića van funkcije — pokretači stopala onda se mora potražiti stručna pomoć i lekarsko mišljenje herijacija diska, degenerativne bolesti diska, spondilolisteza.

Bitno je naglasiti da ukoliko bol u ledjima i dalje opstaje nakon perioda mirovanja, istezanja i jačanja mišića treba potražiti pomoć stručnog lica čak i kada gore navedeni simptomi nisu prisutni. Išijadikus je najduži nerv u ljudskom organizmu i prostire se od lumbalne regije sve do stopala. Bolovi ovog tipa veoma brzo prestaju posle odmora sportiste od sportske aktivnosti, a u težim slučajevima bol traje zavisno od intenziteta i trajanja kompresije.

Pored lumalnom javlja se i ishialgični bol i to u njegovim granama na n. Simptomi oboljenja mogu se podeliti na spinalne koji se direkno ispoljavaju na kičmu, i radikularne koji nastaju zbog oštećenja nervnih korena.

Suštinski sve ove promene odigravaju se na kičmi. Radiografska dijagnostika je dominantna u potvrđivanju dijagnoze, a podrazumeva nativnu radiografiju, kontrasnu radiografiju mijelografija, diskografija i radiografiju po slojevima — body scaner.

U poslednje vreme magnetna rezonanca postaje dominantna u dijagnostici ovog sindroma, pored nje i skener je i dalje veoma aktuelan kao i elektrodijagnostika elektromijelografija. Lumbalni sindrom u početku daje klasične simptome a to su bolovi u ktstima koji nastaju usled nedoziranih treninga, naglog podizanja večeg opterećenja, naglog pokreta u trku ili miru a to sve za posledicu ima bol u lubalnoj regiji koji je u većini slučajeva u kombinaciji sa bolom u glutelnoj regiji i spušta se duž donjih ekstremiteta.

Intenzitet bola je različit u zavisnosti od oštećenja. Ako se sportista nakon nekoliko dana dobro oseća ne znači da se potpuno oporavio, jer ova pojava je reverzibilnog karaktera koja ako se adekvatno ne leči može da izazove funkcionalnu slabost lumbalne kičme i mišića inervisani oštećenim korenom. Od velikog je značaja za sportko medicinsku preksu da se lumbalni sindrom ozbiljno shvati i da se preuzme adekvatne mere kako ne bi došćo do preranog prekida sportske karijere.

U zavisnosti od procene oštećenja kod sportista se preuzima adekvatna terapija. Osnovna je suštinski mirovanje i to ležanje u tkz. Williamsovom položaju gde su kukovi flektirani a kolena oslonjena na veći jastuk ispod kolena.

Glava je lako podignuta, afleksija ekstremiteta kičme podešava se prema individulanim potrebama. Rasterećenje lumbalnog dela .

Ostavite odgovor

Savremeni način života, koji je

Objavio

Komentar

Neophodna polja su označena *